Opieka nad małym dzieckiem to ciągłe dbanie o jego zdrowie oraz harmonijny rozwój. Nawet drobne sygnały, takie jak nieustanny płacz, trudności podczas karmienia czy spowolniony rozwój psychoruchowy, mogą wzbudzić niepokój i skłonić rodziców do poszukiwania odpowiedzi. Jednym z mniej znanych, lecz ważnych tematów, który warto poznać, jest syndrom KISS.
Czym dokładnie jest syndrom KISS?
Nazwa KISS z jezyka niemieckiego ” Kopfgelenk-Induzierte Symmetrie-Störung ” oznacza zaburzenia symetrii wywołane nieprawidłowym funkcjonowaniem stawów szyjnych. Twórcą tego terminu jest niemiecki lekarz, dr Heiner Biedermann, który zaobserwował , że niektóre niemowlęta doświadczają zaburzeń wynikających z dysfunkcji w obrębie pierwszych dwóch kręgów szyjnych – C1 i C2 .
Taka nieprawidłowość może prowadzić do ograniczenia ruchomości w odcinku szyjnym, a w konsekwencji do różnych trudności takich jak: asymetryczne ustawienie głowy, problemy z karmieniem piersią, częste wybudzanie się lub płacz bez wyraźnego powodu, opóznienie rozwoju motorycznego.
W codziennej obserwacji dziecka warto zwrócić uwagę na takie symptomy jak:
– asymetria twarzy i główki
-zafiksowana pozycja boczna,
-ograniczony zakres ruchu szyi – trudność w obracaniu głowy,
-niesymetryczna aktywność rąk i nóg,
-rozdrażnienie podczas zmiany pozycji ciała,
-problemy z karmieniem jedną piersią,
-wzmożone napięcie mięśniowe lub ich wiotkość.
Warto pamiętać, że wystąpienie tych objawów nie zawsze oznacza syndrom KISS, ale ich zauważenie powinno skłonić do konsultacji z odpowiednim specjalistą.
Skąd się bierze syndrom KISS?
Przyczyny mogą być różnorodne. Często wiążą się z przebiegiem porodu – może to być poród zakończony cesarskim cięciem, zastosowanie kleszczy lub próżniociągu, albo niekorzystne ułożenie dziecka w macicy.
Dlaczego temat jest ważny?
Choć syndrom KISS nie został jeszcze oficjalnie uznany w każdej dziedzinie medycyny, zyskuje coraz większe zainteresowanie w środowisku fizjoterapeutów, osteopatów i pediatrów. Wczesne rozpoznanie oraz wdrożenie odpowiedniej może szybko przynieść ulgę dziecku, a tym samym wspierać jego prawidłowy rozwój.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących rozwoju ruchowego niemowlęcia, warto nie zwlekać i skonsultować się z fizjoterapeutą dziecięcym. Nawet jeśli objawy okażą się niegroźne, lepiej zareagować wcześniej niż przegapić sygnał, który może mieć wpływ na dalsze funkcjonowanie dziecka.
